RÜYA'YA YOLCULUK

 daha çocuğum

durun
ben daha çocuğum
umut düşünce avuçlarımdan donuyorum
siz gibi bağlı değilim hayata
sevmeyince biri beni
yatağın altına saklanıyorum

bağışıklığım yok yalana
felsefe de kuramıyorum
terk etmenin mantığını bulamadım daha
aşk gidince benden, yarım kalıyorum

oturup televizyon koltuğuna
hiç haberlere bakamıyorum
taş kesiliyorum kanayınca bir çocuk
sayılara asılmış ölümlere
dokunamıyorum


durun
ben daha çocuğum
bütün öfkeleri üstüme alıyorum
pencereme doğan aya bakıp
deli hayallere dalıyorum
anlatmayın bana gerçekleri
anlayamıyorum
bir elma şekerine,
bir küçük gülüşe aldanıyor…

ben hala çok yanılıyorum

adın sevgi oldu dudaklarıma                   

yanıyor dudaklarım bu yüzden

andıkça seni,seni andıkça!...                   

yaşlanıyor ruhum bir bilsen

o telafisi olmayan ayrılık

o tesellisi olmayan gidişin

ah ellere gidişin!...

bakmaya kıyamayan gözler bende

sevmeye doyamayan yürek bende

yollarında aşınan ayaklar bende...

ah! unutmak öyle zor ki

sen şimdi ellerle!...

öyle mi ellerle!!!

bir bakışın unutturdu

geçmiş acılarımı

son bakışın getiriyor şimdi

dipsiz sonlarımı!!

sevme ihtimalinle yaşıyorum

o umutla ayaktayım şimdi

bir ben emin değilim kendimden

bir ben ümidimi bağladım

yalnızca sana

ümitlerimi kırana

          YALNIZ SANA!...

                                    maria

Düğümlenmiş yerlere mi,,

mühürlenmiş göklere mi,,

yoksa soluklandığın mahzun gülüşlere mi

terkettin ürkek düşlerini??

Dönsen...

geri güler mi yüzüne uğrunda yaşlandıkların???

Bir düşsün sen,

serin bir yağmur damlası gibi;

düştün kavrulmuş gönlüme..

tüm yitirdiklerimi bulduğum,

uyanınca kaybedeceğimden korktuğum bir düş...

Herşeyin ötesinde anladığım birşey var:

Bütün sevenler benim ki;

bütün sevilenler sensin...

Bir gün ufacık bir kuş kalabalık içinde çırpınıyor

Kimse onu dinlemiyor

Çırpınıyor:Beni dinleyin,beni dinleyin...

Seviyorum dünyayı,daha küçüğüm ama

                             tanıyorum dünyayı,

Seviyorum insanları,daha yaşamadım onlarla ama

                             seviyorum bu varlıkları.

Yaşıyorum gökyüzünde daha bir gün olmasına rağmen

                             aşinayım güzelliğine

Yükseklerden bakıyorum şehre,daha geceyi görmedim ama

                             yaşamak istiyorum senelerce...

Yıllar sonra yaşlı bir kuş çırpınıyor

Herkes onu dinliyor.

Çırpınıyor:Sevmiyorum dünyayı,yaşamı da

Sevmiyorım insanları,çünkü yaşadım yeterince onlarla

                            tanıştım acımasızlıklarıyla!

Yaşamak istemiyorum gökyüzünde,saymadım kaç kere

                            yıldırımlarını şaklattı üzerimde

Bakmak bile istemiyorum şehre,çünkü yaşadım gecesini

                            gördüm çirkef içinde kimsesizleri

                            çözdüm bilmecesini!!! 

pencereme vuran yağmur damlaları neden içimi ıslatmıyor?

neden hüzün beni,beni ağlatmıyor?

yoksa,yoksa yalnızlığıma o da mı gülüyor?

dostlar beni bir bir terk ediyor

yoksa,yoksa hayat beni yalnızlığın girdabına mı atıyor?

neden akrebin dönüşünü;

yelkovanın onu takip edişini anlamıyorum?

yoksa,yoksa zaman da mı bana küstü?

nerede,nerede o eski günler,

nerede o eski ben,

yoksa ben de mi ben de değilim?

herkes baharı yaşarken

ben neden güz rüzgarlarını hissediyorum?

yoksa,yoksa bahar da mı beni unuttu?

kopacak fırtınanın sessizliğini mi yaşıyorum?

hüzün dalgaları yüreğime vuruyor

yoksa,yüreğimdeki o aşılmaz setler mi yıkıldı?

sessiz hıçkırıklarla sahte tebessümleri seyrediyorum

hayır,hayır!!Bu ben değilim!

ben yalnızlığı değil,yalnızlık beni aldı.

Geceleyin bir ses böler uykumu

içim ürpermeyle dolar:Nerdesin?

arıyorum yıllar var ki,ben onu

aşıkıyım beni çağıran bu sesin.

gün olur sürüyüp beni derbeder

bu ses rüzgarlara karışır gider;

gün olur peşimden yürür beraber

ansızın haykırır bana:Nerdesin?

bütün sevgileri atıp içimden

varlığımı yalnız ona verdim ben

elverir ki bir gün bana derinden

ta derinden bir gün bana 'GEL' desin.

HEYHAT!!!

yeniden ıskaladın vuslatı

şimdi eğersiz atlar gibi özgür ve lanetli bir keder gibi

uzak yağmur da

çok dost olmasan çok olmazdı düşmanların da

çok galip gelmek istemesen

kim bilir böyle çok yenilmeyecektin

çok gülmesen

belki birzaman böyle öç almazdı hayat

ağlamazdın çok

çok sevmesen çok özlemezdin

çok görmesen bilmezdin

çok bilmesen çok acıtmazdı hayat

çok gitmesen yollara, upuzun yollara

böyle çok olmazdı dönüşün

bana öyle uzak durmasan

sana böyle yakın olmazdım

yanmasam kül kalmazdım

şehvetin türküsü vuslata kalsın ki

bu başı bozuk uğultuda mağlup sesim sesine varsın

seni bana uzak kılan bu ıssız ve derin uçurumlar

uçurumlar utansın

ama diner şehvet ve birgün aşınır vuslat da

bir okyanusa  baka bakakalırız palamarlarda

kalırız kuytularda

sanki bir yalnız karınca kararınca kalırız

solgun güz bahçelerine aşklar varınca......

merak eder dururum ey maşukum!!

yoksa sedece bir rüyamıydın?

uzun kış gecesinde gözüme ayan olan

bir bahar rüyası latif ışıklarıyla bu  donmuş kalbe düşen,

yoksa bir serap rüyasımıydın?

bu sarhoş gözleri dolduran

ve öylece meraktayım benim tatlı maşukum

içsem mi diye bu yakut şarabı

yoksa ağlasam ve saçsam mı

yüzünün cemali naksedilmiş bu pırlantaları

adının zikrine tesbih eylediğim

gözyaşlarımı saçsam mı

seni geriye çağırmanın öyle çok yolu var ki

ne farkeder bir rüya olsan!!!.....

  yalnızlık

Bir buz dağının ortasında yakılmış ateş kadar üşüyorum
Erimek ya da sönmek değil gözümün gördüğü,
Çaresizlik bitirir beni,
Her defasında tekrar eriyip, tekrar sönmek
Tekrarlarla kahrolup gitmek körü körüne
Bende takat kalmadı, ne yanacak, ne bitecek
Her şey ben kadar yalnızlıkta, ben dâhil…